|
اتیولوژی(رفتار شناسی)
هرگونه عامل محیطی در
گله و خارج از آن که پرنده را واداربه واکنش نماید نمادی از یک رفتاراست .
شناخت این رفتار ها می تواند بین پرورش دهنده و پرنده بعنوان یک ابزار
ارتباطی کاربردی مورد استفاده قرار گیرد. بعبارتی رفتار پرندگان زبان تخصصی
آنان است. رفتارشناسی علمی است که تنها در اثر کسب تجربه بدست می آید ونوشتن
یا بازگو نمودن آن بسیار مشکل و در مواردی محال است. اکثر پرندگان نیمی از
سال را بصورت گله ای و نیمی دیگر را بصورت انفرادی وزوج خانواده ای زندگی
میکنند و تجاربی را که در زندگی اجتماعی کسب کرده اند درزندگی انفرادی یا
تولید مثلی بکار می بندند. هر چه فرد در امر شناخت این رفتار ها دقیق تر باشد
و هرچه به این زبان آگاهی بیشتری یابد شناخت بهتر و بيشتری از پرندگان خواهد
يافت.
پرواز ,
فرود , عادات غذايی
, چگونگی
ارتباط در پرندگان ,
توليد مثل
پرواز :
پرواز عبارت از یک سری
حرکت و رفتار است که طی آن وزن پرنده به بال ها منتقل شده پرنده در هوا به
حرکت در می آید.
نحوه عمل و قدرت پرواز
:
دوماهیچه حجیم سینه که
محکم به استخوان جناغ چسبیده اند ، در ضربه اصلی خود،بال ها را با قدرت به
طرف پایین می کشند. این ماهیچه ها تنها قادر به ایجاد نیروی کششی بالها به
طرف پایین هستند و ضربه برگشتی بال (ضربه به طرف بالا) از طریق سیستم دیگری
همانند ((طناب و قرقره)) یا ((یویو)) عمل می نماید.نحوه عمل به این صو رت است
که در همان حال که ماهیچه های سینه ای به حالت عادی برگشته و منبسط می
شوند،دو ماهیچه ((فوق غرابی)) منقبض شده از طریق یک ((پی)) که از مفصل شانه
تا ابتدای استخوان بازو امتداد دارد،بال ها را بلند می کند. دو زائده میله ای
ستبر مابین شانه ،استخوان جناغ و استخوانهای به هم پیوسته ترقوه (استخوان
آرزو) کشش اضافی را تامین نموده بال ها را به دور از بدن ودر معرض نیروی کشش
ماهیچه های سینه ای (ماهیچه های پرواز)در ضربه ی اصلی بعدی به طرف پایین قرار
می دهند.
شیوه ی پرواز :
هر گونه ای از پرندگان
در حالتی خاص از پرواز مهارت یافته که با محیط فیزیکی و روش تغذیه آن گونه
بیشترین مناسبت را دارد.این شیوه ها یا حالت ها ی پرواز به 4 دسته تقسیم می
شوند:
((بال بازروی))
ساده ترین شیوه پرواز
است که تقریبا نیاز به صرف انرژی ندارد.در این حالت پرنده با تخت کردن بال در
ناحیه ((چال هوا)) (واقع در زیر شاهپرهای ثانویه) جریان هوا را در دو سطح رو
و زیربال به طریقی بر قرار می کند که نیروی بالا برنده به اندازه نیروی ثقل
(وزن)شده،پرنده بتواند در هوا رها بماند.اما با وجوداین،اصطکاک بین بال ها و
جریان هوا موجب شیب پرواز به طرف پایین شده و چنانچه عکس والعمل دیگری از طرف
پرنده نشان داده نشود،نهایتا پرنده به زمین می رسد.برای جبران این وضع پرنده
می تواند با زدن چند ضربه بال و صرف مقداری انرزی ویا بدون صرف انرزی با نفوذ
به داخل جریان هوای گرم بالا رونده،نیروی بالا برنده خود را افزایش داده،برای
مدت زمان لازم در هوا باقی بماند.
((بال باز اوج گیری)):
در این شیوه پرواز
،پرنده سر خود را در یک زاویه ملایم به طرف پایین خم نموده با کمی افزایش
سرعت به داخل جریانهای هوا گرم
بالا رونده نفوذ می کند.در این شیوه پرنده می تواند با استفاده از حرکات دقیق
بدن وبال ها اوج گرفته با صرف کمترین مقدار نیرو ساعت ها در هوا باقی
بماند.در((بال باز اوج گیری))از انجا که پرنده باید خود را در درون ستون
جریان هوای گرم بالا رونده نگه دارد،پرواز در مسیری مارپیچ ورو به بالا انجام
می گیرد.در انتهای این مار پیچ پرنده از داخل این ستون هوای گرم خارج شده
بدون زحمت یک مسیر طولانی را ((بال بازروی )) می کند.از آنجا که پرواز همراه
با بال زدن های ممتد در مسیر های طولانی نیازمند صرف مقداری زیادی انرژی است
واین مقدار ازحد توان پرندگان بلند پروازی مثل لک لک ها و عقاب ها خارج
است،از این رو این قبیل پرندگان در مسیر طولانی مهاجرت خود (مثلا از بالتیک
تا جنوب افریقا برای لک لک های مهاجر)با استفاده از شیوه های ((بال باز اوج
گیری))و((بال بازروی))در واقع سوار بر جریان های مساعد هوا شده،به راحتی مسیر
مورد نظر را طی می کنند.
نحوه تشکیل ستون هوای
گرم :
سطح زمین به طور یکسان گرم نمی شود،هوای مجاور نقات گرم به طرف بالا کشیده
شده به صورت ستونی از هوای گرم بالا رونده در می اید.این جریان هوای گرم ستون
مانند از اطراف توسط هوای سرد درحال جریان به طرف پایین احاطه شده . در نهایت
بصورت یک توده هوای گرم جدا می گردد و مانند حبابی ناپایدار اوج می گیرد .
سرعت باد در ارتفاع حدود 15 تا 30 متری از سطح امواج زیاد شده ، به حد اکثر
خود میرسد. پرندگان دریازی که در پرواز از شیوه (بال بازاوجگیری ) استفاده می
کنند ، از این نقاط به سطح امواج نزول کرده و با افت سرعت جریان باد که در
اثر سایش با سطح آب ایجاد می شود ، در هوای پیشتاز مجاور وارد شده مجددا اوج
می گیرند . بدین ترتیب این قبیل پرندگان با استفاده از شیوه ( بال باز
اوجگیری ) و جریان بادهای موجود در سطوح
بالای امواج دریاها
پرواز پر افت وخیز مارپیچ مانندی را انجام می دهند که کمترین میزان انرژی را
برای آن صرف نموده اند . زمانی که جریان باد های سطحی به موانعی از قبیل
سواحل پرتگاهی و یا تیغه های کوهپایه ای بر خورد می کند، یک جریان هوای شدید
به طرف بالا تولید می گردد.این جریان هوای بالا رونده در سطح دریاها توسط
پرندگانی که در سواحل پرتگاهی آشیانه دارند(مثل برخی کاکائی ها)ودر سطح زمین
توسط عقاب ها و برخی پرندگان دیگر مورد استفاده قرار می گیرد . همچنین ممکن
است بادهای ساحلی که به طرف سواحل پرتگاهی و صخره ها می وزند ، گردبادهای
کوچکی درست کنند که پرندگانی از قبیل کاکائی ، فولمار ویا کلاغ کوهی با شیوه
((بال باز اوج گیری))حد اکثر استفاده را از آنها ببرند. پرندگان سنگین وزنی
مثل آک ها که در بلندای سواحل پرتگاهی اشیانه می سازند، بدون استفاده از این
جریان های بالا رونده به دشواری می توانند به محل اشیانه خود برسند .
((بال زنی)):
این شیوه پرواز یا به
قصد از جا کندن و ارتفاع گرفتن و یا به منظور پرواز افقی رو به جلو انجام می
گیرد . درپرواز ساده رو به جلو، پرنده از بال خود مانند پارو در قایق رانی
استفاده می کند . در این حالت ضربه قوی بال ها به سمت پایین باعث حفظ ارتفاع
و شکافتن هوا توسط پرنده می گردد حال آنکه ضربه به سمت بالا نیرویی تولید نمی
کند،اما برای کنده شدن از جا و اوج گرفتن سریع که پرنده نیاز به نیروی بالا
برنده بسیار بیشتری دارد-ضربات بالاوپایین بالها هر دو تولید نیرو می کنند .
((در جا بال زنی)):
این شیوه پرواز احتمالا ویژه ترین شیوه پرواز و تا حد زیادی خاص ((شهد
خواران)) و ((مرغان مگس))است. در این شیوه پرواز نیروی بالا برنده درست به
اندازه ای است که بتواند نیروی باد و کشش جاذبه زمین را بی اثر
نماید.((دلیجه)) یا ((باشه))و تعدادی اندک از پرندگان دیگر (پرستو های
دریایی) تنها برای چند ثانیه قادرند قبل از یورش به طرف طعمه در هوا بال بال
زنان درجا باقی بمانند . ((در جا بال زنی))پدیده ای است که بیشتر در بین
حشرات معمول است تا در پرندگان ، در واقع شیوه عمل پیچیده بال شهد خوار هم با
حشرات مقایسه شده است . این پرندگان بسیار کوچک در حال ((در جا بال زنی)) به
گونه ای اعجاب انگیز تا بیش از80 بار در ثانیه بال می زنند، در حالی که پرنده
ای مانند کبوتر می تواند تنها 10 بار در ثانیه بال بزند . شهد خوار برای ((در
جا بال زنی)) در مقابل گلی که از شهد
فرود :
عادات غذايی :
چگونگی ارتباط
در پرندگان :
توليد مثل :
|
